Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 24

sed sxi sxajnigis tute
ne konscii pri liaj malkasxaj sinaltrudoj. Cxu mi diris "malkasxaj"?
Ekzistas popolo en Nov-Zelando aux Auxstralio--mi forgesas, en kiu
lando--en kiu la viroj montras sian preferon al sxatata virino per
klabobato sur la kapon. Kompare kun tiu metodo, oni povus nomi
subtila la amindumadon de Hugxa. Tamen, en la komenco mi tre
rugxigxis pro gxi, kvankam mi ecx pasigis kelkajn jarojn cxe Rectors
kaj en kelkaj malpli delikataj lokoj de Nov-Jorko, Vieno kaj
Hamburgo.

Sed la virino! Sxi kondutis superbe. Facile oni povis konstati, ke
sxi konsideras sin tute aparta de siaj tiamaj cxirkauxajxoj kaj
kunuloj, kaj supera al ili. Sxi parolis kun mi kaj kun Perry kaj kun
la silentema Gak, cxar ni estis respektemaj; sed sxi kvazaux ne
kapablis vidi Hugxan la Ruza kaj ankaux ne auxdi lin, kaj tio
furiozigis lin. Li provis instigi unu el la sagotoj transloki la inon
antaux lin en la vico de sklavoj, sed la ulo nur pikis lin per
lancopinto kaj diris, ke li jam elektis la inon kiel propran
posedajxon--kaj ke li acxetos sxin de la maharoj tuj post la alveno
en Futra. Sxajnis, ke Futra estas nia alcelata urbo.

Trapasinte la unuan montocxenon, ni cxirkauxiris salan maron, en kiu
nagxis sennombraj acxaj kreajxoj. Estis fokosimilaj bestoj, kies
longaj koloj etendigxis pli ol dek futojn super la enormaj korpoj kaj
kies serpentajn kapojn dividis fauxkaj busxoj, el kiuj elstaris
nekalkuleblaj dentegoj. Ankaux cxirkauxnagxis inter la aliaj rampuloj
gigantaj testudoj, kiuj laux Perry estis plesiosauxroj el la liasa
epoko. Mi ne dubis liajn vortojn--kiom mi sciis, ili povus esti io
ajn.

Dian diris al mi, ke ili estas tandorazoj, tio estas tandoroj de la
maro, kaj ke la aliaj pli timigaj rampuloj, kiuj foje levigxas el la
maro por batali kontraux la tandorazoj, estas azdiritoj, tio estas
maraj diritoj--Perry nomis ilin ihxtiosauxroj. Ili similis balenojn
kun aligatoraj kapoj.

Mi jam forgesis tiun malmulton da geologio, kiun mi lernis en la
lernejo--restis al mi esence nur la memoro pri la teruro, kiun mi
sentis cxe la rigardado de bildoj pri restauxritaj prahistoriaj
monstroj, kune kun la firma opinio, ke iu ajn viro kun porktibio kaj
multe da fantaziemo povus "restauxri" cxian ajn paleolitikan monstron
laux sia deziro kaj rikolti agnoskon kiel unuaranga paleontologo. Sed
kiam mi vidis tiujn sveltajn, brilajn korpegojn speguligxi en la
sunlumo, kiam ili malmergigxis el la oceano, skuante siajn gigantajn
kapojn; kiam mi vidis la akvon fali de sur iliaj muskolozaj korpoj
per miniaturaj akvofaloj, dum ili glitis tien-reen, jen sur la
suprajxo, jen duone mergigxintaj; kiam mi vidis ilin renkontigxi kun
malfermitaj busxoj, siblante kaj gruntante en sia titaneca kaj
sencxesa militado, mi ekkomprenis kiel limigita estas

Last Page Next Page

Text Comparison with The Lost Continent

Page 6
I knew that if this storm were destined to blow us across thirty, or send us to the bottom of the ocean, no help could reach us in time to prevent it.
Page 7
When I saw that we soon would touch, I ordered the ship brought around broadside to the wind, and there we hovered a moment until a huge wave reached up and seized us upon its crest, and then I gave the order that suddenly reversed the screening force, and let us into the ocean.
Page 8
There must have been a trace of disrespect in his tone or manner which escaped me, for Alvarez turned upon him like a flash.
Page 16
Yet even these thoughts failed to dampen my ardor.
Page 22
The thing was a puzzle to me.
Page 25
But it soon will be, and it will end, as it always does, with the Westenders running away.
Page 31
Without a sound, he slipped to the earth, and then I turned the weapon upon the other guard, who was now about to attack me.
Page 33
They came in great numbers, so that they rolled across the land like a great gray fog.
Page 37
But he was powerful, and there was no other man who dared dispute his wishes.
Page 42
I realized that it had been loneliness from which I suffered most.
Page 47
"We shall be safe from Buckingham, and you have seen, for the second time in two days, that lions are harmless before my weapons.
Page 55
Seizing the girl's hand, I turned, just as the lioness crashed into the opposite side of the bushes, and, dragging Victory after me, leaped over the edge of the bank into the river.
Page 57
thing you call rifle stunned her," she explained, "and then I swam in close enough to get my knife into her heart.
Page 59
Notwithstanding the fact that they had all assured him to the contrary, he still could not believe that we would not kill him.
Page 65
At about the same time the eyelids of the wounded man fluttered, and raised.
Page 67
I had just finished, and was straightening up, when something floating around a bend above me caught my eye.
Page 78
That night came a lull in the hostilities--a truce had been arranged.
Page 82
We struggled about the room, striking one another, knocking over furniture, and rolling upon the floor.
Page 84
I judged that the enemy was storming the city, for the sounds we heard were the sounds of hand-to-hand combat.
Page 88
.