Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 20

al la cxirkauxaj
montetoj, kaj tiam mi vidis la veran kauxzon de ilia maltrankviligxo.
Malantaux ili, amase pusxigxante tra la pasejo kondukanta en la
valon, venis svarmo de vilaj homoj--gorilecaj kreitajxoj armitaj per
lancoj kaj hakiletoj kaj portantaj longajn, ovalajn sxildojn.

Demonece ili atakis la simiohomojn, kaj la hienodono, jam denove
konscia kaj levigxinta, forfugxis de ili, hurlante pro timo. Rapidege
preterpasis nin la cxasantoj kaj cxasatoj, kaj la viluloj atentis nin
per nenio pli ol foja ekrigardo, gxis la areno tute vakigxis de la
antauxaj okupantoj. Tiam ili revenis al ni, kaj unu, kiu sxajne havis
auxtoritaton super ili, ordonis kunpreni nin.

Pasxinte el la amfiteatro sur la vastan ebenajxon, ni ekvidis
karavanon de gehomoj--homoj kiel ni--kaj unuafoje mia koro plenigxis
de espero kaj refaciligxo, tiom ke mi volis ekkrii pro eksplodanta
gxojo. Nu, ili fakte estis duonnudaj kaj sovagxaspekta bando, sed
almenaux laux la korpa formo ili precize similis al ni. Ili estis
neniel groteskaj aux hidaj, kiel la aliaj estajxoj de tiu kurioza kaj
konsterna mondo.

Sed post pliproksimigxo niaj koroj denove pezigxis, cxar ni trovis la
povrajn mizerulojn kuncxenitaj kol-al-kole en longa vico, kaj la
gorilohomoj estis iliaj gardistoj. Senceremonie ili katenis Perry kaj
min cxe la fino de la vico, kaj sen plia gxeno oni rekomencis la
interrompitan marsxadon.

Gxis tiu tempo ni estis viglaj pro ekscitigxo, sed nun la lacige
monotona longa marsxo trans la sunbakitan ebenajxon sentigis al ni
cxiujn turmentajn sekvojn de longa maldormo. Plu kaj plu ni senhalte
stumbladis antauxen sub tiu abomena tagmeza suno. Se ni falis, oni
spronpikis nin per akra lancpinto. Niaj kunkaptitoj ne stumblis. Ili
pasxadis antauxen fiere rektaj. Foje ili intersxangxis vortojn en iu
lingvo plena de unusilabajxoj. Ili estis noblaspekta raso, kun
belformaj kapoj kaj perfektaj korpoj. La viroj estis barbaj, altaj
kaj muskolozaj; la virinoj malpli grandaj kaj pli graciaj, kun loze
buklaj amasoj da korvnigraj haroj surkape. Ambaux seksoj havis
belproporciajn trajtojn. Ecx ne unu posedis vizagxon, kiun oni taksus
nebela sur la Tero. Ili ne portis ornamajxojn, sed pli poste mi
eksciis la kauxzon, nome, ke iliaj kaptintoj forprenis de ili cxion
valoran. Kiel vestajxon la virinoj portis robon faritan el ia
helkolora, makulhava felo, laux aspekto iom simila al la felo de
leopardo. Tion ili portis aux fiksita per leda rimeno al la talio
tiel, ke gxi pendis unuflanke gxis iom sub la genuo, aux ili portis
gxin pendanta gracie de unu sxultro. Iliajn piedojn vestis ledaj
sandaloj. La viroj portis zontukon el la felo de iu hirta besto, kies
longaj finajxoj pendis preskaux gxis la tero, antauxe kaj malantauxe.
Kelkfoje estis fiksitaj al tiuj finajxoj la ungegoj de la besto, de
kiu oni prenis

Last Page Next Page

Text Comparison with The Gods of Mars

Page 5
The trees of the forest attracted my deep admiration as I proceeded toward the sea.
Page 18
But scarce had I fallen ere I felt powerful hands grip my ankles, and in another second I was being drawn within the shelter of the tree's interior.
Page 19
These bars were set one above another about three feet apart, and formed a perfect ladder as far above me as I could see.
Page 26
As I extended my hand to search for the controlling button, that cruel and mocking laugh rang out once more, so close to me this time that I involuntarily shrank back, tightening my grip upon the hilt of my great sword.
Page 28
As it crept toward me it lashed its powerful tail against its yellow sides, and when it saw that it was discovered it emitted the terrifying roar which often freezes its prey into momentary paralysis in the instant that it makes its spring.
Page 36
I am John Carter, Prince of the House of Tardos Mors, Jeddak of Helium.
Page 44
" "Can we not better make the attempt after dark?" asked Tars Tarkas.
Page 57
One is not astonished by cruelty in a hideous face, but when it touches the features of a goddess whose fine-chiselled lineaments might more fittingly portray love and beauty, the contrast is appalling.
Page 76
The cage proved to be one of the common types of elevator cars that I had seen in other parts of Barsoom.
Page 79
The.
Page 82
Let Thurid show the dog what it means to face a real man.
Page 100
"There are secrets within the secrets.
Page 101
" "What do you mean?" "I laboured with the other slaves a year since in the remodelling of these subterranean galleries, and at that time we found below these an ancient system of corridors and chambers that had been sealed up for ages.
Page 119
Beneath a cluster of these which afforded perfect concealment from wandering air scouts, we lay down to sleep--for me the first time in many hours.
Page 144
And know you further by witness of thine own eyes that see him here now upon the Pedestal of Truth that he has indeed returned from these sacred precincts in the face of our ancient customs, and in violation of the sanctity of our ancient religion.
Page 157
That was all.
Page 160
If he accepted a message to Carthoris it would mean to me that Carthoris still lived and was free.
Page 164
As he talked Carthoris had been working at the lock which held my fetters, and now, with an exclamation of pleasure, he dropped the end of the chain to the floor, and I stood up once more, freed from the galling irons I had chafed in for almost a year.
Page 188
I think that it took a moment for the true condition to make any impression upon her--she could not at first realize that the temple had fallen before the assault of men of the outer world.
Page 191
"Can no power stop this awful revolving thing? Is there none who holds the secret of these terrible bars?" "None, I fear, whom we could fetch in time, though I shall go and make the attempt.