Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 14

gxangaleca arbaro, kaj saltinte
nevidita malantaux la vilan dorson, donis al la bestacxo grandegan
baton. Mia plano efikis kiel magio. Pro la antauxa malrapideco de la
besto mi neniel antauxvidis la mirindan lertecon, kiun gxi nun
montris. Gxi cxesis teni la arbon kaj ekstaris sur siaj kvar piedoj,
samtempe svingante sian grandan, malican voston tiel forte, ke gxi
rompus cxiun oston de mia korpo, se gxi frapus min: sed bonsxance, mi
turnigxis kaj fugxis tuj, kiam mi sentis la trafon de mia bato sur la
ture altan dorson.

Kiam gxi komencis postsekvi min, mi erare decidis ekkuri laux la
rando de la arbaro anstataux al la senobstakla strando. Post momento
mi trovigxis gxisgenue profunda en putrantaj plantoj, kaj la terura
kreitajxo rapide proksimigxis, dum mi baraktadis kaj faladis,
klopodante liberigi min.

Falinta arbotrunko donis al mi pormomentan avantagxon, cxar
surgrimpante gxin, mi saltis al alia kelkajn pasxojn antauxe, kaj
tiumaniere mi sukcesis resti super la implikajxo, kiu tapisxis la
teron cxirkauxe. Sed la zigzaga vojo, kiun tio postulis, tiel severe
handikapis min, ke la postcxasanta besto konstante proksimigxis al
mi.

De malantauxe mi subite ekauxdis tumulton de hurloj kaj akraj,
oreltrancxaj bojoj--kiel la sono, kiun farus aro da plene kriantaj
lupoj. Nevole mi rigardis malantauxen por eltrovi, de kie venas tiu
nova kaj minaca sono, kaj pro tio, mi mispasxis kaj denove
baraktofalis sur mian ventron en la profundan implikajxon de plantoj.

Mia mamute granda adversulo estis jam tiel proksima, ke mi anticipis
certe senti la pezon de unu el liaj teruraj piedoj, antaux ol povi
restarigxi, sed surprize, la bato ne trafis min. La hurlado kaj
dentklakado kaj bojado de la novuloj enirintaj la tumulton nun
sxajnis esti tuj malantaux mi, kaj dum mi levis min per la brakoj kaj
ekrigardis cxirkauxen, mi vidis tion, kio forlogis de mi la atenton
de la _dirito_, kio estas la nomo, kiun mi poste lernis, de la
estajxo.

Cxirkauxis gxin kelkcent lupsimilaj bestoj--lauxsxajne sovagxaj
hundoj--kiuj hurlante kaj mordante atakis gxin de cxiu flanko kaj
profundigis siajn blankajn dentegojn en la karnon de la malrapida
besto kaj forkuris, antaux ol gxi povis trafi ilin per siaj piedegoj
aux balae svingigxanta vosto.

Sed miaj mirantaj okuloj vidis ion plian. Tra la malsupraj
arbobrancxoj venis blekanta bando da homecaj estajxoj, kiuj evidente
kurigis la hundaron antauxen. Laux cxiuj aspektoj ili okulfrape
similis la negrojn de Afriko. Ili havis tre nigran hauxton, kaj iliaj
trajtoj multe similis tiujn de negroj, krom cxe la kapo, kiu
klinigxis malantauxen tuj super la okuloj, lasante preskaux neniun
frunton. Proporcie kun iliaj torsoj, iliaj brakoj estis iom pli
longaj kaj iliaj kruroj pli mallongaj ol cxe homoj, kaj pli poste mi
rimarkis, ke iliaj haluksoj elstaras

Last Page Next Page

Text Comparison with The Gods of Mars

Page 6
The head, with the exception of the face, was covered by a tangled mass of jet-black hair some eight or ten inches in length.
Page 10
Half a dozen great leaps brought me to the spot, and another instant saw me again in my stride in quick pursuit of the hideous monsters that were rapidly gaining on the fleeing warrior, but this time I grasped a mighty long-sword in my hand and in my heart was the old blood lust of the fighting man, and a red mist swam before my eyes and I felt my lips respond to my heart in the old smile that has ever marked me in the midst of the joy of battle.
Page 16
Upon their heads grows an enormous shock of bristly hair.
Page 45
All were of the highly civilized and cultured race of red men who are dominant on.
Page 47
It is because of the banths that they seldom venture below ground except as their duties call them.
Page 49
I questioned Thuvia, asking her what enemies the therns could fear in their impregnable fortress.
Page 53
Then I set the lever at high speed and as the blacks came yelling upon us I slipped from the craft's deck and with drawn long-sword met the attack.
Page 56
With a final effort he threw himself further back upon the deck, at the same instant releasing his hold upon the rail to tear frantically with both hands at my fingers in an effort to drag them from his throat.
Page 65
The girl's beauty elicited many brutal comments and vulgar jests.
Page 82
"Calot!" he hissed.
Page 84
Here we found a small stone prison and a guard of half a dozen blacks.
Page 86
He did not renew the attack upon me, nor did he speak.
Page 88
Xodar still sat with his face buried in his hands.
Page 106
Especially when the third is as mighty as this fellow's.
Page 131
Be they upon Barsoom?" "Upon and below, my friend; but wait until we shall have made good our escape, and you shall hear the strangest narrative that ever a Barsoomian of the outer world gave ear to.
Page 132
A moment later Tars Tarkas had caught and mounted another, and then between us we herded three or four more toward the great gates.
Page 135
All semblance of order had left the ranks of the green men, and as they looked far above our heads to trace the origin of this unexpected attack, disorder turned to retreat and retreat to a wild panic.
Page 156
And I doubt not that my expression was coloured by the contempt I felt for the man.
Page 167
"A thern!" whispered Tars Tarkas.
Page 168
What now the value of burdening my friends with my added personal sorrows--they had shared quite enough of them with me in the past.