Ĉe la koro de la tero

By Edgar Rice Burroughs

Page 12

ke ni estas sur la Tero, la
vidajxo, kiu trafis miajn okulojn, tute forvaporigis gxin. El la
arbaro venis kolosa bestego, kiu multe similis urson. Gxi estis
gxuste tiel granda kiel la plej granda elefanto, kaj gxiaj
antauxpiedoj estis armitaj per fortikaj ungegoj. Gxia nazego pendis
preskaux futon sub gxia malsupra makzelo, kiel rudimenta rostro.
Densaj, hirtaj haroj kovris la gigantan korpon.

Terure mugxante, gxi trenis sin al ni per peza, malrapida troto. Mi
turnigxis al Perry por proponi, ke ni eble sercxu pli agrablan
restadejon--evidente Perry jam ekhavis tiun ideon, cxar li estis jam
cent pasxojn for, kaj cxiusekunde liaj mirindaj saltoj pliigis la
distancon. Neniam antauxe mi sciis, kian neuzitan kurkapablon la
maljuna sinjoro posedas.

Mi vidis, ke li celas parton de la arbaro, kiu disbrancxigxis al la
maro, ne malproksime de la loko, kie ni antauxe staris, kaj cxar la
fortega besto, kiu tiom ekvigligis Perry, dauxre proksimigxis al mi,
mi postsekvis Perry, kvankam per malpli peniga rapideco. Estis
evidente, ke la enorma besto, kiu nin ekcxasis, ne posedas korpon
tauxgan por rapida kurado, do sxajnis al mi necese nur atingi la
arbojn suficxe malproksime antaux gxi por povi forgrimpi de la
dangxero sur iun grandan brancxon, antaux ol gxi alvenos.

Malgraux nia dangxera situacio, mi ne povis ne ridi pri la freneze
rapidaj penadoj de Perry, kiu klopodis rifugxi en la malsuprajn
brancxojn de la jam atingitaj arboj. La unuaj dekkvin futoj de la
arbotrunkoj estis nudaj--almenaux cxe tiuj arboj, kiujn Perry provis
suprengrimpi, cxar la azildona aspekto de la pli grandaj el tiuj
arbgigantoj evidente logis lin. Dekfoje li ekgrimpis supren, tiel
rapide kiel granda kato, sed cxiufoje li refalis de la trunko teren,
kaj post cxiu tia malsukceso li terurigite ekrigardis super sian
sxultron al la proksimigxanta bestego, samtempe eligante timplenajn
kriojn, kiuj ehxis tra la morna arbaro.

Fine li ekvidis grimpoplanton same dikan kiel manradikon, kaj kiam mi
atingis la arbaron, li jam rapidege suprengrimpis sur gxi, manon
super mano. Li jam preskaux atingis la plej malaltan brancxon de la
arbo, el kiu pendis la grimpoplanto, kiam gxi sxirigxis pro lia pezo,
kaj li barakte falis antaux miajn piedojn.

Lia malbona sxanco ne plu amuzis min, cxar la besto jam tro proksimis
al ni. Kaptante Perry je la sxultro, mi starigis lin per unu tiro,
kaj rapidante al pli malgranda arbo, kiun Perry povis facile
cxirkauxteni per siaj brakoj kaj kruroj, mi levis lin tiel alten kiel
eble, kaj tiam mi lasis lin al sia sorto, cxar ekrigardo super mian
sxultron montris, ke la terura besto jam preskaux atingis min.

Mi savigxis nur pro la grandeco de la besto. Gxia grandegeco faris
gxin tro lanta por

Last Page Next Page

Text Comparison with The Oakdale Affair

Page 3
Prim's reply for he had moved across the library and passed out onto the verandah.
Page 7
Was it a shudder that passed through the lithe, young figure or was it merely a subconscious recognition of the final passing of the bodily cold before the glowing warmth of the blaze? "And Soup Face," continued The Sky Pilot.
Page 10
Den one of us'll hang an' de other get stir fer life.
Page 16
We must leave her to bury her own dead.
Page 23
"What is it? What's the matter?" cried Bridge, with whom The Kid had collided in his precipitate retreat.
Page 24
"The stove is in there," he said.
Page 33
advance.
Page 38
" The youth only strained his hold tighter about the man's legs.
Page 39
" The General and Dopey Charlie didn't know what a moron was but they felt quite certain from Bridge's tone of voice that a moron was not a nice thing, and anyway no one could have bribed them to descend into the darkness of the lower floor with the dead man and the grisly THING that prowled through the haunted chambers; so they flatly refused to budge an inch.
Page 40
The front room lay entirely within his range of vision, and as his eyes swept it he gave voice to a short exclamation of surprise.
Page 43
"We don't go," said Dopey Charlie, belligerently, "until we gets half the Kid's swag.
Page 53
"We'd better make a break for it," advised Bridge, and a moment later the three moved cautiously toward the wood, keeping the out-house between themselves and the farm house.
Page 58
The other nodded.
Page 62
"I didn't come fer to watch you," he whimpered.
Page 63
The youth trembled and stammered.
Page 67
"You're a good little kid, but you need someone to look after you.
Page 75
He could feel the roots of his hair being consumed in the heat of his skin.
Page 78
We will all meet in Toledo as soon as possible and split the swag.
Page 79
Again and again the youth struck him in the face;.
Page 80
Bridge had.