At the Earth's Core

By Edgar Rice Burroughs

Page 47

still balked on the eyes and entrails, much to the
amusement of Ghak, to whom I always passed these delicacies.

Crouching beside the brook, I waited until one of the diminutive purple
whales rose to nibble at the long grasses which overhung the water, and
then, like the beast of prey that man really is, I sprang upon my
victim, appeasing my hunger while he yet wriggled to escape.

Then I drank from the clear pool, and after washing my hands and face
continued my flight. Above the source of the brook I encountered a
rugged climb to the summit of a long ridge. Beyond was a steep
declivity to the shore of a placid, inland sea, upon the quiet surface
of which lay several beautiful islands.

The view was charming in the extreme, and as no man or beast was to be
seen that might threaten my new-found liberty, I slid over the edge of
the bluff, and half sliding, half falling, dropped into the delightful
valley, the very aspect of which seemed to offer a haven of peace and
security.

The gently sloping beach along which I walked was thickly strewn with
strangely shaped, colored shells; some empty, others still housing as
varied a multitude of mollusks as ever might have drawn out their
sluggish lives along the silent shores of the antediluvian seas of the
outer crust. As I walked I could not but compare myself with the first
man of that other world, so complete the solitude which surrounded me,
so primal and untouched the virgin wonders and beauties of adolescent
nature. I felt myself a second Adam wending my lonely way through the
childhood of a world, searching for my Eve, and at the thought there
rose before my mind's eye the exquisite outlines of a perfect face
surmounted by a loose pile of wondrous, raven hair.

As I walked, my eyes were bent upon the beach so that it was not until
I had come quite upon it that I discovered that which shattered all my
beautiful dream of solitude and safety and peace and primal
overlordship. The thing was a hollowed log drawn upon the sands, and
in the bottom of it lay a crude paddle.

The rude shock of awakening to what doubtless might prove some new form
of danger was still upon me when I heard a rattling of loose stones
from the direction of the bluff, and turning my eyes in that direction
I beheld the author of the disturbance, a great copper-colored man,
running rapidly toward me.

There was that in

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 9
Ni turnigxis en la glacia tavolo.
Page 13
Kaptante la arbotrunkon per siaj potencaj antauxpiedoj, gxi tiris tiun malsupren per la tuta pezego de sia granda masiveco kaj per la tuta nerezistebla potenco de siaj fortegaj muskoloj.
Page 15
Premis min la timo, ke io okazis al li, kaj kvankam mi kriis lian nomon kelkfoje, ne venis respondo.
Page 24
Sxajnis, ke Futra estas nia alcelata urbo.
Page 26
Iliaj timindaj, bestaj vizagxoj tordigxis al la plej diablecaj mienoj, kiam ili akuzis unu la alian pri respondeco pro la perdo.
Page 38
Nun la tigro estis sur la largxa dorso de la tauxro, krocxite al la granda kolo per la tenajlaj dentegoj kaj dissxirante la dikan hauxton en striojn kaj pecojn per siaj longaj kaj fortikaj ungegoj.
Page 45
Sed ni batalis tiel furioze kaj mortigis tiom da maharoj en iliaj propraj urboj, ke ili fine lernis, ke pli prudente estus ne gxeni nin, kaj ankoraux pli poste venis tempo, kiam la maharoj estis tro pigraj ecx por kapti por si mem fisxojn, krom por distrigxi, kaj tiam ni farigxis por ili utilaj provizantoj de bezonajxoj, kaj sekve estigxis paco inter la rasoj.
Page 53
Mi sciis, ke mi povos renkonti la morton kun kuragxo, se gxi nur venos en la formo de iu konata besto aux de homo--kio ajn, sed nur ne la turpaj kaj misteraj maharoj.
Page 56
Mi revadis pri la ekscito kaj aventuro atendonta min, se nur Perry kaj mi povos fugxi de la maharoj, kiam ia cirkonstanco, versxajne mallauxta sono, tiris mian atenton al mia dorsa flanko.
Page 61
Prefere mi neniam estus forlasinta la arenon, cxar miaj amikoj kaj mi eble jam nun efektivigus nian fugxon, dum cxi tiu malfruigxo eble signifos frakasigxon al niaj planoj, kies plenumigxo dependas de la plua dormo de la tri maharoj kusxantaj en la kavo sub la konstruajxo, kie ni estis malliberuloj.
Page 63
"De kiu alia loko mi venis? Mi ne estas el Pelucidaro.
Page 68
Estis ridinde simple.
Page 74
"Perry kaj mi alvenos, se ni povos.
Page 78
Fakte, mi tute.
Page 79
trapasis ilin kaj elvenis super la valo cxe la alia flanko.
Page 82
"Kial vi malamas min, Dian?" mi demandis, sed sxi ne respondis al mi.
Page 85
Li estis vidajxo plej malbela, sed li estis malproksima de la morto.
Page 86
Kaj mi kredas, ke Jubal, anstataux absolute malestimi min, eksentis al mi respekton, kaj tiam en lia primitiva menso evidente formuligxis la penso, ke li finfine renkontis sian superonton kaj frontas sian pereon.
Page 89
Eble sxi malamos min kaj insultos min kaj sxutos unu malhonorigon post la alia sur min, kiel sxi jam faris, gxis mi vere ekmalamos sxin; sed restis la plorinda vero, ke mi sxin amis kaj ne povus lasi sxin tie sola.
Page 90
"Vi diris, ke vi malamas min!" "Cxu vi atendis, ke mi kuros en viajn brakojn kaj diros, ke mi amas vin, antaux ol mi sciis, ke vi amas min?" sxi demandis.