A Princess of Mars

By Edgar Rice Burroughs

Page 69

own house. I sat for hours cross-legged,
and cross-tempered, upon my silks meditating upon the queer freaks
chance plays upon us poor devils of mortals.

So this was love! I had escaped it for all the years I had roamed the
five continents and their encircling seas; in spite of beautiful women
and urging opportunity; in spite of a half-desire for love and a
constant search for my ideal, it had remained for me to fall furiously
and hopelessly in love with a creature from another world, of a species
similar possibly, yet not identical with mine. A woman who was hatched
from an egg, and whose span of life might cover a thousand years; whose
people had strange customs and ideas; a woman whose hopes, whose
pleasures, whose standards of virtue and of right and wrong might vary
as greatly from mine as did those of the green Martians.

Yes, I was a fool, but I was in love, and though I was suffering the
greatest misery I had ever known I would not have had it otherwise for
all the riches of Barsoom. Such is love, and such are lovers wherever
love is known.

To me, Dejah Thoris was all that was perfect; all that was virtuous and
beautiful and noble and good. I believed that from the bottom of my
heart, from the depth of my soul on that night in Korad as I sat
cross-legged upon my silks while the nearer moon of Barsoom raced
through the western sky toward the horizon, and lighted up the gold and
marble, and jeweled mosaics of my world-old chamber, and I believe it
today as I sit at my desk in the little study overlooking the Hudson.
Twenty years have intervened; for ten of them I lived and fought for
Dejah Thoris and her people, and for ten I have lived upon her memory.

The morning of our departure for Thark dawned clear and hot, as do all
Martian mornings except for the six weeks when the snow melts at the
poles.

I sought out Dejah Thoris in the throng of departing chariots, but she
turned her shoulder to me, and I could see the red blood mount to her
cheek. With the foolish inconsistency of love I held my peace when I
might have pled ignorance of the nature of my offense, or at least the
gravity of it, and so have effected, at worst, a half conciliation.

[Illustration: I sought out Dejah Thoris in the throng of departing
chariots.]

My duty dictated that I must see that

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 0
Mi komencis mian tradukon de cxi tiu romano (kiu eldonigxis unuafoje anglalingve en 1922) en 1968, eklerninte Esperanton du jarojn antauxe.
Page 1
Clarke.
Page 4
Niaj segxoj, en kiujn ni zonis nin, estis tiel fiksitaj sur transversaj stangoj, ke ni sidus ekvilibre, egale cxu la masxino plugus vojon malsupren en la internajxon de la Tero, cxu gxi movigxus horizontale lauxlonge de granda karbvejno, aux cxu gxi suprenirus vertikale al la suprajxo.
Page 5
Li pregxis, kiam li vekigxis, li pregxis antaux ol mangxi, li pregxis post la mangxo kaj nokte, antaux ol enlitigxi, li pregxis denove.
Page 6
La hidrargo altigxis pli malrapide.
Page 9
[4] 1 futo = 0,304 m.
Page 16
3-a cxapitro NOVAJ MASTROJ Ni vojagxis sxajne plurajn mejlojn tra la malluma kaj morna arbaro, antaux ol ni subite alvenis densan vilagxon, konstruitan en la superaj brancxoj de la arboj.
Page 17
Oni vidas la praktikan aplikon de la sama principo cxe la moderna senkremigatoro.
Page 19
Minaca krueleco vidigxis sur iliaj bestaj vizagxoj--elbusxigitaj dentegoj minacis nin.
Page 32
" Mi favoris tujan provon fugxi, sed kaj Perry kaj Gak konsilis atendi iun helpan akcidenton, kiu sekurigus al ni ioman sxancon de sukceso.
Page 33
"Cxi tie ili ne estas monstroj, David," li respondis.
Page 47
La enirejo de domo estis malgranda aperturo en la bazo de arbo, kiu gvidis per kruda sxtupetaro supren tra la kavigita trunko al la supra cxambraro.
Page 51
Fine, la regxino trovigxis multe pli longe subakve ol iam antauxe, kaj kiam sxi venis supren, sxi venis sola kaj nagxis dormeme al sia rokego.
Page 60
" El sia mano li faligis frukton al la tero.
Page 64
" "Ili regajnis sian liberon? Kiel?" "Estas kutimo de la maharoj liberigi tiujn, kiuj restas vivaj en la areno post la foriro aux morto de la bestoj.
Page 68
La Providenco vere gracis min, cxar la reptilioj ankoraux dormis.
Page 71
"Nu, bone," mi diris, "vi povos akompani nin, Hugxa, sed je la unua signo de perfido, mi trapikos vin per mia glavo.
Page 81
La bruo, kiun mi faris, alterigxante cxe sxia flanko, konvinkis la junulinon, ke sxia morto jam alvenis, cxar sxi kredis, ke mi estas la drako; sed finfine, kiam neniuj kruelaj dentegoj krocxigxis al sxi, sxi miroplene levis sian rigardon.
Page 96
Dum la kontrauxa armeo proksimigxis, ni vidis, ke estas multaj maharoj kun la sagotaj soldatoj--indiko pri la vastetenda graveco, kiun la dominanta specio atribuis al la rezulto de tiu kampanjo, cxar ne estis ilia kutimo aktive partopreni la sklavkaptajn atakojn, kiujn faris iliaj servobestoj--la sola speco de milito, kiun ili faris kontraux la malaltaj estajxoj.
Page 99
Li diris, ke li deziras libraron, per kiu ili povos reprodukti la mirindajxojn de la dudeka jarcento en la sxtonepoko, kaj se kvanto gravas, mi bone priservis lin.