A Princess of Mars

By Edgar Rice Burroughs

Page 64

better warrior
for the reason that I am a kind master. Your other warriors would find
it to the advantage of themselves as well as of the community to adopt
my methods in this respect. Only a few days since you, yourself, told
me that these great brutes, by the uncertainty of their tempers, often
were the means of turning victory into defeat, since, at a crucial
moment, they might elect to unseat and rend their riders."

"Show me how you accomplish these results," was Tars Tarkas' only
rejoinder.

And so I explained as carefully as I could the entire method of
training I had adopted with my beasts, and later he had me repeat it
before Lorquas Ptomel and the assembled warriors. That moment marked
the beginning of a new existence for the poor thoats, and before I left
the community of Lorquas Ptomel I had the satisfaction of observing a
regiment of as tractable and docile mounts as one might care to see.
The effect on the precision and celerity of the military movements was
so remarkable that Lorquas Ptomel presented me with a massive anklet of
gold from his own leg, as a sign of his appreciation of my service to
the horde.

On the seventh day following the battle with the air craft we again
took up the march toward Thark, all probability of another attack being
deemed remote by Lorquas Ptomel.

During the days just preceding our departure I had seen but little of
Dejah Thoris, as I had been kept very busy by Tars Tarkas with my
lessons in the art of Martian warfare, as well as in the training of my
thoats. The few times I had visited her quarters she had been absent,
walking upon the streets with Sola, or investigating the buildings in
the near vicinity of the plaza. I had warned them against venturing
far from the plaza for fear of the great white apes, whose ferocity I
was only too well acquainted with. However, since Woola accompanied
them on all their excursions, and as Sola was well armed, there was
comparatively little cause for fear.

On the evening before our departure I saw them approaching along one of
the great avenues which lead into the plaza from the east. I advanced
to meet them, and telling Sola that I would take the responsibility for
Dejah Thoris' safekeeping, I directed her to return to her quarters on
some trivial errand. I liked and trusted Sola, but for some reason I
desired to be alone with Dejah Thoris, who represented

Last Page Next Page

Text Comparison with Ĉe la koro de la tero

Page 2
"Ne povas esti! Diru, ke vi malpravas aux ke vi nur sxercas.
Page 4
Kiam mi fine trovis la etan montrilon en la obskuro, mi ekkomprenis la videblan eksciton de Perry, kaj mia koro sinkis.
Page 7
" Sed mi devas konfesi, ke pro iu neklarigebla kialo la sensxangxa temperaturo ja fakte renovigis mian velkantan esperon.
Page 10
La borveturilo ne povas turnigxi, se io ne devojigas la nazon.
Page 13
povi konkuri kontraux la viglo de miaj junaj muskoloj, do mi kapablis salti flanken, antaux ol la malvigla menso de la besto povis redirekti gxin al mia postsekvo.
Page 16
"Kara Perry! Dank' al Dio, ke vi savigxis.
Page 25
Kelkaj el la malliberuloj ridis, kaj mi vidis la vizagxon de Gak la Vila malheligxi, dum li rigardis min sercxeme.
Page 27
Baldaux li eltrovis, ke la krudaj seruroj, kiuj tenis la kolkatenojn, estis lerte malfermitaj.
Page 37
Fine, elcxerpinte sian repertuaron, la muzikistoj ekflugis en la aeron kaj ekkusxis sur la rokoj super kaj malantaux la regxino.
Page 43
Per tirego mi elsxiris gxin, kaj, ekstarante sur la voblema trunko, mi trapusxis gxin.
Page 44
Tiel ni staris dum pluraj minutoj, fikstenante ambaux la armilon, dum ni gapis per stulta miro unu la alian.
Page 59
Cxu vi venos?" Tiam mi rakontis al li pri Perry kaj Dian la Bela, kaj ke mia unua devo estas al ili.
Page 66
Cxu vi kaptas mian intencon?" Mi ne kaptis gxin kaj diris tion.
Page 68
Malrapide, la estulo alproksimigxis al mi, kiam gxian atenton allogis granda sklavo cxenita kelkajn jardojn dekstre de mi.
Page 70
Sed batalado ne estas okupo, kiun la mahara raso sxatas, kaj kiam la estulo vidis, ke mi jam senvivigis du el gxiaj kunuloj kaj ke mia glavo estas rugxa de ilia sango, gxi haste forkuris de mi.
Page 76
La malmola ligno de la arko estis ekstreme forta, kaj tio, kune kun la fortikeco kaj elasteco de mia nova sxnuro, donis al mi neordinaran fidon je mia armilo.
Page 95
En unu el la bataletoj kun sklavkaravanoj kelkaj el niaj sarianoj prenis plurajn sagotajn kaptitojn, kaj inter ili estis du anoj de la gardistaro interne de la konstruajxo, en kiu oni tenis nin malliberigitaj en Futra.
Page 96
Je la unua salvo de venenpintaj sagoj, la unua linio de gorilohomoj falis teren; sed la malantauxuloj atakis super la sternitaj figuroj de iliaj kamaradoj en furioze rapida atako por povi trafi nin per siaj lancoj.
Page 97
Mi scias nur, ke estis Hugxa, kiu portis Dian al la borveturilo, ankoraux envolvitan de la kapo gxis la piedo en la felo de enorma kavernleono, kiu kovris sxin, de kiam oni kondukis la maharajn kaptitojn en la kampadejon.
Page 100
Dum monatoj mi trasercxis tiun brulvarman landon, pridemandante sennombrajn dezertajn sxejkojn, esperante, ke finfine mi trovus unu, kiu auxdis pri Innes kaj lia mirinda fera talpo.